Roddelen? Wie? Ik?

Roddelen? Wie? Ik?

11 juni 2013 09:56 Reageren is uitgeschakeld

Roddelen? Wie? Ik?

Eigenlijk is het een beetje gênant om gesprekken af te luisteren van mede-treinreizigers. Maar deze keer kon ik er niet omheen. Alleen al vanwege de luide toon waarop het gesprek gevoerd werd. Maar vooral omdat het over mij ging. Nou ja, het ging niet over mij, maar over een andere dominee, maar het had over mij kunnen gaan.

Het was maandagochtend. Twee keurige dames van rond de vijftig, tasje op schoot, rokje aan, kloeke kuiten er onderuit, het haar in een degelijke gereformeerde coup. Het ging ongeveer zo ( en ik verzin dit niet!):

–          Hoe vond jij het gisteren?

–          Ik vond het weer helemaal niks! Die man heeft echt niks te vertellen. Zo oppervlakkig!

–          Inderdaad. Zo uitgeblust. Het lijkt wel alsof hij continu aan vakantie toe is.

–          Nou, van mij mag hij gaan, hoor. En laat hij maar lekker een hele maand wegblijven dan! Dan hebben we tenminste nog eens wat anders. Aan deze man heb je helemaal niks!

–          Nou, dat vind ik nou ook. Laat ´ie eens gaan studeren! Trouwens, wat zou hij door de week allemaal doen eigenlijk? Je ziet hem nooit ergens. Wij van de bezoekzusters krijgen het zo vaak te horen van de bejaarden dat de dominee nooit langs komt.

–          Ja, op de bejaardenmiddagen, dan is ´ie er. Dan gaat hij altijd als laatste weg en doet hij altijd zo aardig en praat met iedereen. Net alsof hij een geweldige pastor is. Nou, vergeet het maar!

–          Ja, je snapt niet dat de kerkenraad er ook nooit eens iets aan doet, he? Ik had het er pas nog met … over, maar die zei dat we niet zo kritisch moesten doen en dat de kerkenraad de dominee in bescherming moest nemen tegen alle kritiek in de gemeente. Nou, volgens mij zijn ze gewoon bang om hem aan te pakken.

–          Denk je dat echt? Maar dat is toch erg? Ondertussen gaat de gemeente kapot met zo´n dominee! Eigenlijk moeten we het zelf maar eens tegen hem zeggen, vind je niet?

–          Ja, dat was ik eigenlijk al van plan. Maar is er nog niet van gekomen. Bovendien, het helpt toch niet. Hij is ook nog zo eigenwijs. Maar goed, ik zal wel eens een keertje een mailtje sturen … (dus niet, dacht ik).

–          En zijn vrouw dan? Zou hij daar wel wat aan hebben?

–          Ik denk het niet. Dat is zo´n afstandelijk mens. Die stuurt nog niet eens een kaartje als iemand jarig is!

Op dat moment kwam de trein tot stilstand. Precies bij een grote poster met de tekst: ´ Roddelen beslaat 75 % van onze gesprekken´ .  Ze zagen het, ze lazen het, ze keken elkaar aan met een blik vol herkenning.  Nu komt het, dacht ik.

Zegt de een tegen de ander:

–          Ja, ze hebben wel gelijk. Er wordt wat afgeroddeld door mensen!

Ik barstte spontaan in tranen uit. Arme dominee! Arme domineesmevrouw! Arme geloofszusters! Arme ik!

 

Reageren is uitgeschakeld