´I didn´t answer him´

´I didn´t answer him´

26 mei 2016 11:22 0 reacties

´I didn´t answer him.´

Een reis naar Israël maakt op mij altijd veel indruk. Niet in de laatste plaats door een bezoek aan Yad Vashem, het ´Holocaust Herinneringscentrum ´ in Jeruzalem. Vorige week was ik daar en werd ik diep geraakt door enkele interviews met mensen die de holocaust hebben overleefd. Een van de mensen die de waanzinnige vernietiging in de concentratiekampen in de Tweede Wereldoorlog hebben overleefd vertelde over de gesprekken die hij had met een rabbi. De rabbi stelde hem allerlei vragen om hem te helpen via een herbeleving zijn emoties een plek te geven. Op alle vragen die de rabbi stelde kon hij antwoorden. ´Heb je de rook ook gezien?´ Ja, hij had de rook gezien. Het was het laatste wat hij zag van zijn ouders, zijn broertje en zusje, zijn oom en tante. De laatste vraag van de rabbi was: ´Heb je Hem ook gezien?´ Waarop hij zei: ´Toen antwoordde ik niet.´ ´I didn´t answer him.´

Door de tranen  in mijn ogen zag ik even niets en niemand meer in de drukte van toeristen en schoolklassen om me heen. Ik zag niets dan alleen een rokende schoorsteen en een witte, schreeuwend lege tekstballon ernaast. ´Heb je God ook gezien?´ ´Ik antwoordde niet.´ Geen ja. Geen nee.

´Wie verstandig is zwijgt in deze tijd, want het is een kwade tijd´ (Amos 5 : 13).

Die avond had ik een gesprek met de broeder die ons vergezelde in Yad Vashem, een messias-belijdende jood, zelf overlevende. Hij vroeg mij of ik wel eens het idee heb gehad dat ik uitgeleerd was. Ik antwoordde hem: ´Het lijkt soms juist op het tegendeel. Hoe ouder ik word en hoe langer ik geloof, hoe minder ik weet.´  En ik dacht door over een christenheid die teveel praat . Over de bombardementen aan zekerheden die zondag in, zondag uit vaak over christelijk gehoor worden uitgestort. Over christenen van wie antwoorden worden verwacht, oplossingen, verklaringen. Over dominees die worden geacht de oude, vertrouwde klanken te laten horen. En over de bevrijding die het geeft als je je zelf kunt toestaan om vraagtekens vraagtekens te laten.

Wat ben ik blij met die God die de profeet Amos in de shit van zijn alledaagse werkelijkheid, die roept om Gods oordeel,  laat zeggen:  ´Wie verstandig is zwijgt in deze tijd, want het is een kwade tijd´ (Amos 5 : 13).

Wat ben ik blij met een God die mij de ruimte geeft om ´niet te weten´, ´de oplossing niet te kennen´. Er is een tijd om niet te antwoorden.

Ik vertelde dit verhaal in het inloophuis voor daklozen waar ik op woensdag werk. En God zij dank, met het verhaal over een God die de ruimte geeft om ´niet te antwoorden´, om het even niet meer te weten, mocht ik harten raken van mensen die zich niet snel laten raken, beschaamd als ze zijn in hun vertrouwen op mensen. Die middag vroeg een van de gasten, doorgaans gehard en geharnast, of hij mij even onder vier ogen mocht spreken. Al wandelend langs de Amsterdamse gracht vertelde hij mij in vijf minuten huilend zijn levensverhaal, getekend door verdriet en verkrachting. En ik hoefde niet te antwoorden. Alleen maar te luisteren!

Daar zag ik even (iets van) God!2014 de schreeuw

Laat een reactie achter


*