De mus en het glaasje advocaat.

De mus en het glaasje advocaat.

9 maart 2013 10:15 2 comments


meditatie in Huis-aan-huisblad De Dijk, 7 maart 2013

Dit wordt een verhaal over een mus en een glaasje advocaat met slagroom. Het waren de dingen die tot het laatst toe doordrongen tot de geest van de oude demente dame. Het glaasje advocaat waarbij ze, hoe ver ze ook weg was, smakkend om meer kon vragen. En de mus van Psalm 84, de mus die een huis vindt bij de altaren in Gods tempel. Aan het eind van mijn bezoek waarin niets meer tot haar leek door te dringen, las ik haar deze Psalm voor. En plotseling was daar een tevreden glimlach op haar gezicht.

Wat is dat toch, dat mensen met dementie soms zo duidelijk kunnen reageren op bijvoorbeeld een psalm. Is dat een bewijs van bewuste instemming? Of is het iets van vroeger; iets wat is blijven hangen, zonder dat de precieze betekenis ervan nog doordringt? In ieder geval dat laatste: iets van vroeger, iets van goede, oude tijden. Iets wat hoort bij de rode draad van het leven dat ten einde loopt.

De mus en het glaasje advocaat, het geestelijke en het stoffelijke, het hemelse en het aardse dat aan het eind van het leven bij elkaar komt en dat vertelt: ´Het was goed zo! Het was de Heer die mij dit leven gaf en het was de Heer die mij reden tot blijdschap gaf!´

Zo zag ik het ook bij deze tevreden demente dame. Ze werd tot op het laatst geraakt door dat verlangen om bij de Heer thuis te zijn zoals dat musje en ze genoot van dat glaasje advocaat dat ze van haar Schepper kreeg.

Boven haar bed hing een bord met een bijbeltekst: ´Verblijd u in de Here te allen tijde´. Vroeger hadden mensen dat, zo´n bord aan de wand. En ik moet zeggen: het heeft wat. Het herinnert je steeds weer aan wat de rode draad van je leven kan zijn.

Zoals die mus en dat advocaatje, het hemelse en het aardse: het komt bij elkaar in Hem die de Heer van je leven wil zijn.

2 Reacties

Laat een reactie achter


*