´En ze hadden alles gemeenschappelijk´.

´En ze hadden alles gemeenschappelijk.´

´De ANWB verwacht dit weekend lange files op de routes naar de wintersportgebieden´ (www.anwb.nl).

Daar gaan ze weer. En ik gun het iedereen die van winter houdt en van skiën en die daar voldoende geld voor heeft. Ik hoop ook echt dat ze zullen genieten van de ontspanning, de gezonde buitenlucht, de mogelijkheden die God geeft.

En toch, en toch, en toch …

Bijna 40 jaar geleden maakte ik een inleiding voor de Gemengde Vereniging Jemodeb in Zwolle over de eerste christelijke gemeente in Jeruzalem. In een gloedvol betoog vertelde ik dat het in het zinnetje ´en zij hadden alles gemeenschappelijk´ (Handelingen 2 : 44) niet om een soort van christelijk communisme ging. Want communisme, daar waren we faliekant tegen in die tijd. Dat was niet goed, dat was Rusland, dat was dictatuur en christenvervolging. Ik had dat natuurlijk niet zelf bedacht, maar waarschijnlijk gewoon overgeschreven uit de schets van het CJB (CalvinistischJongerenBlad). Of ik had het gehoord in een preek. Want zo deden we dat in die tijd. En zo dachten we in die tijd. Bij dit soort zinnetjes haastten we ons met pogingen onszelf onder de klem vandaan te praten.

´Natuurlijk betekent dit niet dat wij vandaag ook al onze bezittingen in een gemeenschappelijke diaconale pot moeten stoppen.´

´Natuurlijk betekent dit niet dat een christen geen recht heeft op bezit, en altijd alles moet delen.´

´En als Jezus tegen de rijke jongeling zegt dat hij alles moet verkopen en het geld aan de armen moet geven, betekent dat natuurlijk niet dat dit een universeel geldend gebod is voor alle tijden.´

En toch, en toch, en toch …

En toch vraag ik me steeds vaker af of we met dit soort ferme uitspraken niet vergeefs proberen ons geweten te sussen. Want als Jezus dat nou wel eens van ons zou vragen? Als ´Jezus volgen´ nou wel eens betekent dat je radicaal je mogelijkheden deelt met minder bedeelden?

Ja maar, ja maar, ja maar …

Daar zijn we heel sterk in. In dat ge-ja-maar. ´Je mag toch ook genieten?´ ´En als God je de mogelijkheden geeft, mag je ze toch ook gebruiken?´ ´Moet ik dan altijd maar aan armen en zieken en zwakken denken?´ ´Ik heb mijn vakanties toch ook gewoon nodig?´ ´Ik mag toch ook wel eens kiezen voor mezelf?´ En deze doet het ook altijd goed tegenwoordig: ´we moeten niet moralistisch met het vingertje gaan wijzen!´

Allemaal waar, echt helemaal waar, en toch …

Het knaagt aan me! En ik merk soms zo weinig dat het ook knaagt aan hen die zeggen mijn broer en zus in Christus te zijn. En Ik voel me zo gauw een zuurpruim en een krentenkakker. Maar als Christus echt je Broer is, dan leg je zijn woorden niet gemakkelijk naast je neer. Dan zet je zijn woorden om in jouw daden. Mijn broers en zussen in Jeruzalem hadden dat heel goed begrepen.

Hebben wij het met bovenstaande uitvluchten goed begrepen? Ik weet het niet. Ik betwijfel het. En ik denk dat we er meesters in zijn geworden om woorden van Jezus naar onze hand te zetten. En onze gewetens er mee te sussen.

´En ze hadden alles gemeenschappelijk.´ Als ik dat letterlijk neem zie ik het volgende: Ik zie Jan die met gemak € 2000, – kan uitgeven in een weekje wintersport. En vorige week heeft de aannemer nog een dakkapel geplaatst. (En er zijn een heleboel van die Jannen). En ik zie Piet, die net als Jan hard aan vakantie toe is, maar hij heeft niks om vakantie van te vieren. Piet blijft dus achter in zijn huisje, dat zo hard aan een opknapbeurt toe is. Voor hem geen file op weg naar de wintersport! (En er zijn een heleboel van deze Pieten). Ik zie hoe Jan € 1000,- in een envelop stopt en bij Piet in de brievenbus doet, met een briefje daarbij ´Beste broer Piet, mijn goede God gaf mij geld. En mijn goede Broer Jezus gaf mij zijn leven. Daarom deel ik dit met jou. Ik hoop dat je geniet van een hele fijne vakantie! Dan geniet ik er ook van! Jij en ik, we zijn er samen hard aan toe!´

(Wie meer wil lezen: Richard Stearns, Het gat in ons evangelie)